İsim	özge
Durum	Offline
Yaş	23 Yaşında (17-10-1986)
Şehir	eskişehir
Webcam	Webcam var.
MSN	MSN adresini vermek istemiyor
Oyları	özge 0 puanı var
Son Online	09-07-2008 18:53
Profili gezen	583
Şikayetin Varsa Engelle

Durumu

1 2 3

Diğer resimleri

BİZ GERÇEKTEN BİR KUKLA SAHNESİNDEYİZ.KUKLACI FELEK USTA,KUKLALAR BİZ.OYUNA ÇIKIYORUZ BİRER İKİŞER;BİTTİ Mİ OYUN,SANDIKTAYIZ HEPİMİZ.. filistinlilerin guvenilir bir vatanda yasamalarını,butun kosavalıların barıs içinde yasayabilmelerini,ekonomik kuresellesmenın,halkların ve bıreylerin zararına olmamasını,tum yaslıların dogru durust bir emeklılıkten,tum genclerın adına yarasır bir egıtımden yararlanmasını ıstersın degıl mı?O HALDE SİYASETTEN UZAK DURMA VE HERTURLU SIYASI YORUMA KULAK VER! Zaman insana ne verir ve ne alır? “Bir akşam üstü geldim, gün batmadan gideceğim” derdi genç kız. Bir gece vakti geldi ve yine bir gece vakti gitti. Yanında içten gülüşünü, ilgi çekici havasını, içinde kayboluna bilecek o masum bakışlarını, çiçeklerde bile olmayan kokusun, ipeklerden yumuşak tenini ve tertemiz, karbeyaz kalbini getirmişti. Bunlar sadece kelimelerle ifade edilebilenlerdi. Delikanlı için zaman ilk defa bu kadar hızlı geçmişti.Elele tutuşmalar. Sessiz bakışmalar, duyguyla yoğrulmuş dokunuşlar. Ne olduğu bilinmiyordu. Sadece kısıtlı zamanda doymaya çalıştı bu farklılığa. Anlam veremedi. Sustu. İfade edemedi.Hem korktu, hem tutuldu. Zamanın acelesi vardı… Ayrılık vaktine bir saat kadar zaman kalmıştı.Ağladı delikanlı. Gözlerinden akan yalnızlığı, hüznü, çaresizliği sildi genç kız. Ruhuna bir el değdi,can verdi sanki. Durmadı ağladı delikanlı. Durmadılar ağladılar. Birbirlerine dokundular.Sımsıkı sarıldılar. Zaman hiç acımadı, ki acının en büyük silahıydı zaman.Bu kez çanlarını acı için çaldı.Hiç bir şey olmamış gibi davranmaya çalışarak. Bir birlerine sımsıkı sarılıp çaresizce vedalaştılar. Gerçekten bir akşam üstü gelmişti… Yanında içten gülüşünü, ilgi çekici havasını, içinde kayboluna bilecek o masum bakışlarını, çiçeklerde bile olmayan kokusun, ipeklerden yumuşak tenini ve tertemiz, karbeyaz kalbini getirmişti. Bunlar sadece kelimelerle ifade edilebilenlerdi. Zaman delikanlıya ruh getirmişti. Gerçekten de gün batmadan gitti…Ardında taze kır çiçeği kokulu umutlar bırakarak.Ardında adını, gülüşünü, kokusunu, tenini, gözlerini bırakarak .Delikanlı avuçlarına bıraktı sıcak ve kan revan içindeki yüreğini. Sonra sarıldı ve hoşça kal dedi.Zaman verdiklerini geri istedi delikanlıdan. Anıları kaldı sadece geriye ve anlam veremediği o eşsiz sevgi… Zaman mutlu geçen iki günde ruh verdi. Zaman mutlu geçen iki günün ardından genç kızı ve delikanlının mutluluğunu da alıp gitti. Birkaç yolcu, gitmeyi bekleyen otobüs,serin esen rüzgar, yıldızlar, katran karasına bürünmüş gece, son kez içilen sigaralar, son kez yaşanan dokunuşlar ve zaman şahitti. Melankoli içinde,genç kızın “canı yandı” delikanlı “ruhuna veda etti”.