İsim	Özcan
Durum	Offline
Yaş	24 Yaşında (16-02-1984)
Şehir	istanbul
Webcam	Webcam yok.
MSN	yalan_ask_cok@hotmail.com
Oyları	Özcan 0 puanı var
Son Online	21-10-2008 16:45
Profili gezen	4414
Şikayetin Varsa Engelle

Durumu

1

Diğer resimleri

Sessizce dokundum
Hayat buldu ellerimde
Yorgundu ağlamış
Şişmişti masum gözleri
Her dokunuşumda canlandı
Ölgün körpe bedeni
Araladı gözlerini
Ne minnetti bakışı
Ne acıma
Aşk vardı ama yaralı
Suskunca örttü gözlerini
İçini çekiyordu her çekişte
Benim ruhuma bir şeyler batıyordu
Ağlıyordu
Mutsuzdu belki de en kötüsü
Umutsuz
Sardım onu
Kollarımın yüreğimin
Yettiği kadar örttüm yaralarını
Ama açık kalmıştı acıları
Dinmemişti çünkü yaşları
Sustum
Yüreğimi örttüm üstüne
Düşlerimi katık yapıp
Besledim yüzyıllara
Susamış yüreğini
İç çekişleri kalsa da armağan
Dinmişti gözyaşları
Yüreğim ağrısa da
Canım yansa da
O iyi olsun yeter bir an

__________________________________________________________________

Bir güvercin uçtu
Kızıla çalan göğe doğru
Açtı kanatlarını özgürce
Uçmak güç isterdi
Bu yörenin göğünde
Delice eserdi rüzgar
Kanatlarını çekiştirirdi
Munzur bir çocuk
Edasıyla
Uçtu kuş göğe
Rüzgara inat
Bu toprağa inat uçtu
Burada kadın olmakta
Zordur
Kadın olursun çocuk yaşta
Kadın olursun tarlada
Irgat olursun
Mal olursun satılan
Anne olursun bir bebeğin gülüşüne
Sığınıp hayat bulan
En zor şeydir burada
Kadın olmak
Rüzgâr sana da eser
Üstelik kanatlarında yoktur
Kaçmaya
Mecbur kabullenirsin
Yüzyıllık amentüyü
Tarlada çalışır
Evde kadın
Çocuğuna ana olursun
Su değildir damlayan toprağa
Emektir alın teridir
Tarlayı yeşerten
Bilir ama katlanırsın
Böyle gördün sende annenden
Yüzyıllık acılar birikir
Heybende alıp gidemezsin
Çoraktır bu topraklar
Kolay ekmek vermez adama
Ve zordur bu coğrafyada
Kadın olmak
Bir güvercin kanadın olmadıkça

__________________________________________________________________

kim bu korku
kim bu umut
ne adına
kim için?

«uyarına gelirse
tepemde bir de çınar»
demişti on yıl önce
demek ki on yıl sonra
demek ki sabah sabah
demek ki «manda gönü»
demek ki «şile bezi»
demek ki «yeşil biber»
bir de memet'in yüzü
bir de güzel istanbul
bir de «saman sarısı»
bir de özlem kırmızısı
demek ki göçtü usta
kaldı yürek sızısı
geride kalanlara

nerdeyim ben
nerdeyim?
kimsiniz siz
kimsiniz?

yıllar var ki ter içinde
taşıdım ben bu yükü
bıraktım acının alkışlarına
3 haziran '63'ü

bir kırmızı gül dalı
şimdi uzakta
bir kırmızı gül dalı
iğilmiş üzerine
yatıyor oralarda
bir eski gömütlükte
yatıyor usta
bir kırmızı gül dalı
iğilmiş üzerine
okşar yanan alnını
bir kırmızı gül dalı
nâzım ustanın

__________________________________________________________________

sevdim gelin morunu
sevdim şiir morunu
moru sevdim tomurcukta
moru sevdim memede
ve öptüğüm dudakta
ama sevmedim, hayır
iğrendim insanoğlunun
yağlı ipte sallanan morluğundan!

neden böyle acılıyım
neden böyle ağrılı
neden niçin bu sokaklar böyle boş
niçin neden bu evler böyle dolu?
sokaklarla solur evler
sokaklarla atar nabzı
kentlerin
sokaksız kent
kentsiz ülke
kahkahanın yanıbaşı gözyaşı

işten çıktım
elim yüzüm üstümbaşım gazete
karanlıkta akan bir su
gibi vurdum kendimi caddelere
hava leylâk
ve tomurcuk kokusu
havada köryoluna
havada suçsuz günahsız
gitme korkusu
ah desem
eriyecek demirleri bu korkuluğun
oh desem
tutuşacak soluğum

asmak neyi kurtarır
öldürmek neyi
yaşatmaktır önemlisi
güzel yaşatmak
abeceden geçirmek kıracın çekirgesini
ekmeksiz yuvasız hekimsiz bırakmamak

__________________________________________________________________

çalışmışım onbeş saat
tükenmişim onbeş saat
acıkmışım yorulmuşum uykusamışım
anama sövmüş patron
ter döktüğüm gazetede
sıkmışım dişlerimi
ıslıkla söylemişim umutlarımı
susarak söylemişim
sıcak bir ev özlemişim
sıcak bir yemek
ve sıcacık bir yatakta
unutturan öpücükler
çıkmışım bir kavgadan
vurmuşum sokaklara

sokakta tank paleti
sokakta düdük sesi
sarı sarı yapraklarla birlikte sanki
dallarda insan iskeletleri

asacaklar aydemir'i
asacaklar gürcan'ı
belki başkalarını
pis bir ota değmiş gibi sızlıyor genzim
dökülüyor etlerim
sarı yapraklar gibi

asmak neyi kurtarır
sarı sarı yaprakları kuru dallara?
yolunmuş yaprakları
kırılmış dallarıyla
ne anlatır bir ağaç
hani rüzgâr
hani kuş
hani nerde rüzgârlı kuş sesleri?

asılmak sorun değil
asılmamak da değil
kimin kimi astığı
kimin kimi neden niçin astığı
budur işte asıl sorun!